Muis

Muis boek schrijven schrijftips singularity miriam wesselink

In de stal woont een dwergmuisje dat ik gered heb van mijn kat. Het Oosterse gezegde indachtig dat je verantwoordelijk bent voor een leven dat je gered hebt, breng ik hem elke dag iets te eten, want nou woont hij in een koude stal terwijl hij eerst behaaglijk binnen in de warmte van het huis zat. Poes, die verantwoordelijk is voor mijn verantwoordelijkheid, probeert steeds mee de stal in te glippen want ze heeft een geheugen als een olifant, hoewel ze me vergeven heeft dat ik dat speeltje heb afgepakt. Waarschijnlijk had ze me het sowieso gegeven zodra het niet meer leuk … [Lees meer...]

Feuilleton: Dingen die ik met mannen gedaan heb Deel 6

Feuilleton 6 boek schrijven schrijftips singularity miriam wesselink3

Zodra ik de volgende avond de studentenkroeg binnenloop, loopt E op me af en pakt me bij mijn middel. ‘Ik heb het geregeld,’ zegt hij terwijl hij me mee naar buiten trekt. ‘Peter is opgehoepeld, er zit een slot op de deur en ik heb verse lakens op bed.’ Een golf opwinding? angst? slaat door me heen. Aiaiai, het gaat nu echt gebeuren! We stappen in de auto en E scheurt naar zijn studentenkamer.          Onderweg dringt tot me door wat hij precies heeft gezegd. ‘Verse lakens?’ vraag ik behoedzaam, ‘hoezo, zijn die meestal zo vies dan?’ E grijnst. ‘Mannen hè, die zijn goor, dat weet je toch?’ … [Lees meer...]

Een nieuw begin

Hoop schrijftips boek schrijven singularity miriam wesselink

Het vurige betoog van IJs heeft het Parlement der Dingen doodstil gemaakt, maar nu zwelt het geroezemoes weer aan. En wordt afgesneden door de binnenkomst van… ja, van wat eigenlijk? Het is een groot, duister, vormeloos ding. Of nee, niet vormeloos, maar steeds wisselend van vorm. Kameleon, de voorzitter van de dag, kucht even en zegt: ‘Welkom, mag ik uw uitnodiging zien, eh... wie bent u precies?’ Er schieten flitsen door het lijf van de verschijning en een stem als rommelend onweer in de verte antwoordt: ‘Ik heb veel namen. Mensen hebben mij Moeder Natuur genoemd, anderen noemen mij Evolutie, of Noodlot.’ Een zucht golft door de zaal. Het … [Lees meer...]

Onderweg

Onderweg boek schrijven schrijftips singularity miriam wesselink3

Elke dag word ik bij de uitgang van het station geroepen door de klanken van een accordeon. Ze leiden me naar een zwerver die ik anders over het hoofd had gezien, verstopt als hij is tussen uitzwermende Armanipakken en Samsonites. Een keer per week geef ik hem een één- of twee-euromuntje, naargelang mijn financiële situatie. We zijn inmiddels op wederzijdse-groetbasis; ook op muntjesloze dagen roept hij enthousiast Hoi naar me.          Ik knoop wel eens een praatje met hem aan: waar hij vandaan komt – Syrië – en waar hij leeft en slaapt. “Hohoho,” – als een volleerde Kerstman, in perfect … [Lees meer...]