Feuilleton: Dingen die ik met mannen gedaan heb Deel 7

Liften boek schrijven schrijftips singularity miriam wesselink2Het ging natuurlijk uit met E. Met dank voor de over en weer geleverde diensten hielden we elkaar voor gezien. Na E volgden een sloot vriendjes (serieel) en affairetjes (parallel). Zo was er die jongen waar ik iets mee had wat op de grens lag van avontuurtje en vriendje; geen idee meer hoe hij heette. Hij probeerde me de studentenkroeg-sherry in te laten wisselen voor studentenkroeg-cognac, met als argument dat die laatste veel zuiverder was. Meer alcohol, ja. Toen hij ook nog onaardige opmerkingen maakte over mijn hospita met haar k*ttenlikkertjes (de chihuahua’s), konden zijn spannende good looks daar niet tegenop en dumpte ik hem.

Met goedkope sherry ben ik trouwens wel opgehouden (niet dankzij hem, overigens). Bier en wijn kwamen ervoor in de plaats. Maar dit terzijde.

          Een student pedagogiek, G, die PH31 al net zo vaak frequenteerde als ikzelf, was al in de E-tijd begonnen met karrenvrachten complimentjes over me uit te storten en talloze foto’s van me te maken. In de post-E-tijd deed hij wekenlang zo zijn best om me in hem geïnteresseerd te krijgen dat ik ten slotte toegaf. Een succesvolle uitputtingstactiek, inderdaad. Het was een zachte lieverd, maar toen hij over verloven begon (Verloven?! Uit welke eeuw kwam hij in vredesnaam?) kreeg ik zo mijn bedenkingen. Vooral toen hij over diverse eerdere verlovingen vertelde, compleet met ringen en verlovingsfeesten. Toch zette uiteindelijk niet ik hém aan de kant, maar hij mij. Volgens een vriendin kwam dat door zijn moeder en dat zat zo.

          Hij ging regelmatig bij zijn moeder op bezoek. Met een flinke zak vol was, zoals vrijwel alle studenten op kamers, inclusief ikzelf. Omdat hij notoir arm was – ook dat gold voor vrijwel alle studenten op kamers – spaarde hij geld uit door te liften. Ikzelf ging altijd heel braaf met de trein naar mijn ouders; alleen op de tram reed ik zwart. Dat laatste moest haast wel, want het was belachelijk gemakkelijk en als je dat als student niet deed verloor je je street cred. Want dat bestond toen ook al, ook al heette het anders.

          We gingen liften, dus. Ik vond het doodeng maar omdat G erbij was kon er niet veel misgaan, leek me. En het ging ook prima. Er waren in die tijd vaste punten waar je als lifter ging staan en auto’s voor je stopten. G had als ervaren lifter een veelgebruikt bordje met ‘Naarden’ erop en binnen een paar minuten werden we opgepikt. Zo eng als ik het eerst vond, zo gezellig bleek het. ‘Waar gaan jullie heen?’ ‘We gaan naar mijn moeder.’ ‘Je meisje voorstellen?’ (Hoe wist-ie dat dat mijn eerste bezoek was?) ‘Nou, dat gaat een succes worden, hoor, zo’n lief mooi meisje.’ Nou ja, zeg! #genant

Liften boek schrijven schrijftips singularity miriam wesselink1

          Enfin, zo babbelend kwamen we in Naarden aan en werden we vrijwel voor de deur afgezet. Wat een luxe. Even overwoog ik serieus om naar mijn ouders voortaan ook te gaan liften, maar het vooruitzicht in mijn eentje bij een onbekende in de auto te stappen hield me tegen. Gelukkig maar, vind ik nu.

          Zijn moeder was allervriendelijkst maar praatte veel over een schoolvriendinnetje van G dat, concludeerde ik later, ook al een van z’n verloofdes was geweest. Hm. Ik voelde me een beetje buitengesloten, toen G en zijn moeder zo te horen warme herinneringen aan dat kennelijk node gemiste en zo te horen succesvolle dametje ophaalden en hoorde het beteuterd aan. Enfin. We dronken koffie en bleven eten. Na het eten ruimden we gedrieën de tafel af, maar toen ik aanstalten maakte om te helpen met de afwas zei zijn moeder dat dat niet hoefde. ‘Dat vond ik vroeger zelf ook altijd zo vervelend, kind, dat verplichte corvee van afwassen.’ Daar was ik het helemaal mee eens. Opgelucht liet ik zijn moeder in de keuken met de afwas achter en ging met G op de bank naar de televisie kijken. Hij keek me even verbaasd aan. Ik lachte voldaan terug. Toen zijn moeder het tijd vond om naar bed te gaan, namen we afscheid en vertrokken naar de liftstandplaats. ’s Avonds een lift krijgen bleek een stuk lastiger dan overdag. Het leek uren te duren voordat er iemand voor ons stopte, en intussen was het donker, koud en ging het ook nog eens regenen. Die ervaring heeft me ervan weerhouden voortaan zelf ook naar huis te liften.

          Niet lang daarna zaten we samen op G’s kamer door wat lp’s te rommelen. G zei niet zoveel en ik vroeg: ‘Wat ben je stil, liefje. Vraag je je af of je nog wel van me houdt?’ Dat was ons standaard grapje als we een tijdje niets tegen elkaar gezegd hadden. Maar in plaats van het verplichte antwoord te geven dat hij dol op me was, bleef hij stil en keek me niet aan. En meteen wist ik dat het mis was. Dat was geen helderziendheid; waarschijnlijk had ik onbewust eerdere tekens opgepikt. Hoe dan ook, het was het einde van onze relatie. En dat greep me harder aan dan ik van tevoren zou hebben gedacht. Ik had mijn bedenkingen gehad, zeker, maar die doorlopende adoratie had me kennelijk toch in zijn greep gekregen en nu dat was gestopt kreeg ik ontwenningsverschijnselen.

          Mijn vriendin, bij wie ik uithuilde, zei wel te weten hoe het zat. Hij was een moederskindje (‘O ja?’ – met betraande ogen; ‘Ja!’) en die moeder had haar zinnen gezet op een andere schoondochter (‘Dat schoolvriendinnetje!’ ‘Ja, duh!’), had me getest met die afwas (’Ik wíst het!’) en had haar lieve zoontje met succes bewerkt om me af te danken.
‘Dat loeder!’
‘Ach, je was toch niet van plan geweest met G huisje-boompje-beestje te doen?’
‘Nou ja… *snif*… neuh…’
‘Wees blij dat je niet hebt toegegeven aan die verlovingsmanie van hem. Had-ie je in zijn trofeeënkast kunnen bijzetten.’

          Dat was ook weer waar. Ik likte mijn wonden, raapte mezelf bij elkaar, keek een griezelige horrorfilm (niets helpt zo goed om je malende gedachten af te leiden, vooral ‘s nachts) en ging op zoek naar de volgende ex. (Dat die ook een ex ging worden was niet de opzet maar wel het resultaat.)

Eerder gepubliceerd op Apiedapie.com

Lees hier deel 6.

Feedback en vragen

Heb je wat aan mijn informatie gehad? Dan vind ik het leuk als je het artikel wilt delen of liken:

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Wil je me laten weten of het voor je werkt? Ik hoor het ook graag als je een vraag hebt waarop je hier geen antwoord vindt, of een onderwerp waarvan je graag wilt dat ik erover schrijf. Hieronder kun je een reactie geven. Je kunt me ook een mailtje sturen of contact met me opnemen via social media.

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Wil je een mailtje krijgen als er nieuwe artikelen worden gepubliceerd? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief. Ik zal je niet gaan spammen - beloofd!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
comments powered by Disqus